Derbi gecəsi

[terrygray]

Futbol həyatımın ayrılmaz bir hissəsidir. Uşaqlıqdan “Qarabağ”ın azarkeşiyəm. Hər matça baxıram, hər qol üçün sevinirəm, hər məğlubiyyətə üzülürəm. Həmin gün böyük derbi idi: “Qarabağ” – “Neftçi”. Dostları topladım evə. Pivə, çips, kolbasa. Hər şey hazır idi. Saat yeddidə matç başlayacaqdı.

Dostlarım gəldi. Rəşad, Elvin, Sənan. Dördümüz oturduq. Birinci hissə başladı. “Qarabağ” hücum edirdi, amma qol vura bilmirdi. Otuzuncu dəqiqədə “Neftçi” qəfildən qol vurdu. Evimizdə sükut çökdü. Mən əsəbiləşdim. “Nə oynayırsınız?” deyə televizora bağırdım. Dostlarım gülürdü. “Sakit ol, ikinci hissə var” dedilər.

Fasilə vaxtı idi. Rəşad telefonuna baxırdı. Birdən dedi: “Ay, mən bu matça mərc etmişəm.” Soruşdum: “Nə mərc?” Dedi: “Mostbetdə. Qoymuşam ki, ikinci hissədə “Qarabağ” qol vuracaq.” Marağım tutdu. “Nə qədər qoymusan?” “10 manat. Uduş 18 olacaq.” Düşündüm: “Bəlkə mən də edim?”

Rəşad mənə göstərdi necə. Telefonumdan mostbet bahis bölməsinə girdim. Qeydiyyatım var idi, amma uzun müddət girməmişdim. Daxil oldum. Matçı tapdım. Oranlar: “İkinci hissədə “Qarabağ” qol vurur” – 1.85. Qoydum 10 manat. Dostlarım da qoşuldu. Elvin 5, Sənan 15 qoydu. İkinci hissə başladı.

Həyəcan başqa cür idi. Adətən sadəcə azarkeşlik edirsən. İndi isə pulun da həyəcanı var. “Qarabağ” hücum edirdi, amma qol olmurdı. 50-ci dəqiqə, 60-cı dəqiqə, 70-ci dəqiqə. Ürəyim döyünürdü. Dostlarım da mənim kimi gərgin idi. “Vur artıq!” deyə bağırırdıq.

75-ci dəqiqədə “Qarabağ” penalti qazandı. Otaqda qışqırtı qopdu. Penaltini vuran oyunçu topun başına keçdi. Mən nəfəsimi tutdum. Top qapıya dəydi – QOL! Hamımız ayağa qalxdıq. Qucaqlaşdıq. Mənim mərcim uddu. Rəşadın da, Elvinin də, Sənanın da. Hamımız qazanmışdıq.

Matç 1-1 bitdi. Heç-heçə. Amma mənim üçün əsl qalibiyyət mərc idi. 10 manat qoymuşdum, qazanc 18.5 manat. Cəmi 8.5 manat xalis, amma o hiss… O sevinc… Pula dəyməzdi.

Həmin gecə dostlarla oturub danışdıq. Rəşad dedi: “Mən tez-tez oynayıram, amma qaydalarla.” Soruşdum: “Nə qaydalar?” Dedi: “Gündə maksimum 50 manat. Heç vaxt itirdiyimin dalınca getmirəm. Qazansam da, həmin gün bir daha oynamıram.” Mən də qərar verdim ki, bu qaydaları özümə də tətbiq edim.

Həmin həftə sonu yenə matç var idi. Bu dəfə “Qarabağ” səfərdə oynayırdı. Azarkeş kimi əsəbi idim. Amma mərc etmək qərarına gəldim. mostbet bahis bölməsinə girdim. Matçı tapdım. “Qarabağ” qalib gəlir – oran 2.10. 20 manat qoydum.

Matç çox çətin keçdi. “Qarabağ” topa sahib idi, amma qol vura bilmirdi. Birinci hissə 0-0. İkinci hissə də eyni. 85-ci dəqiqə hələ heç nə. Düşündüm ki, pulum getdi. 90-cı dəqiqədə “Qarabağ” qol vurdu! Evdə tək idim, amma elə sevindim ki, qonşular eşitdi. Mərcim uddu. 20 manat 42 oldu. Dərhal çıxartdım.

Bu uduş mənə bir daha göstərdi ki, futbol mərcləri sadəcə şans deyil. Komandanı tanımaq, oyunçuları bilmək, statistikaya baxmaq – hamısı önəmlidir. Mən “Qarabağ”ı uşaqlıqdan izləyirəm. Onların güclü və zəif tərəflərini bilirəm. Bu bilgi mənə mərclərdə kömək edir.

Bir gün işdə həmkarlarımla söhbət edirdik. Kimsə dedi: “Mən heç vaxt mərc etməmişəm.” Mən dedim: “Cəhd et, əyləncəlidir.” Onlara göstərdim mostbet bahis saytını. Bəziləri qeydiyyatdan keçdi. Amma xəbərdarlıq etdim: “Qaydalarınızı bilin. Limit qoyun özünüzə.”

İki ay ərzində mən 17 matça mərc etdim. 10 uddu, 7 uduzdu. Xalis qazanc: 95 manat. Böyük deyil, amma sabit. Hər uduşdan sonra pulun bir hissəsini kənara qoyuram. Yığılmış pul ilə özümə yeni futbol ayaqqabısı aldım. Əvvəlki köhnəlmişdi.

Ən maraqlı mərcim “Qarabağ” – “Leipzig” matçı oldu. Avropa Liqası. Hamı deyirdi ki, “Leipzig” qazanacaq. Mən isə “Qarabağ”ın qol vuracağına 15 manat qoydum. Oran 3.50 idi. Matçda “Qarabağ” ilk hissədə qol vurdu. Mənim mərcim uddu. Qazanc 52.5 manat. Dostlarım dedi: “Sən nə isə bilirsən?” Mən güldüm. “Sadəcə komandamı sevirəm.”

Bu gün mostbet bahis mənim üçün futbol sevgisinin bir hissəsidir. Matçları daha maraqlı edir. Hətta bəzən tanımadığım komandaların oyununa da baxıram, çünki onlara mərc etmişəm. Yeni liqalar kəşf edirəm, yeni oyunçular tanıyıram.

Amma heç vaxt unutmuram: limit 30 manatdır. İtirsəm, o gün dayanıram. Qazansam, pulun yarısını çıxarıram. Bu qaydalar məni qorumada. Heç vaxt böyük itkim olmayıb.

Derbi gecəsini xatırlayıram. Dostlar, pivə, qışqırıqlar. Və o penalti anı. Top qapıya dəyəndə hiss etdiyim sevinci heç bir pul ölçə bilməz. Amma mərc o sevinci iki qat artırdı. Buna görə də oynayıram. Pul üçün yox, həyəcan üçün. Və bu həyəcan məni heç vaxt yormayıb. Peşman deyiləm. Heç vaxt.

[Author]

Posts